فدویان امام حسین علیه السلام بجنورد

روایات امام حسین(ع)

امام حسین(ع) در خطبه ای به هنگام مواجهه با انبوه دشمن فرمود:

«... پس فریب خورده کسی است که دنیا او را مغرور کند و بدبخت کسی است که دنیا او را بفریبد، پس این دنیا شما را نفریبد؛ زیرا امید کسی را که به آن اعتماد کند، قطع می نماید و طمع کسی را که در آن طمع ورزد ناکام می سازد.»

حلم و بردباری زینت است.

وفای بعهد، نشان جوانمردی است.

دیدار از خویشان نعمت است.

از نشانه های خوبشختی همنشینی با خردمندان است.

از هر کرداری که موجب عذرخواهی است بپرهیز.

امام حسین(ع) خطاب به فرزند خویش (امام سجاد(ع)): مبادا آن کس که هیچ یاوری جز خدای جلیل و عزیز ندارد از تو ستم ببیند!.

بخیل کسی است که از سلام کردن دریغ می کند.

نزدیکی به خدا کرامت است و دوری از او حقارت است.

کاری که توان آن را نداری، عهده دار مشو.

جز به اندازه کاری که کرده ای پاداش طلب نکن.

«همانا مرگ را جز سعادت و خوشبختی ها و زندگی با ظالمین را جز ناراحتی و ملالت نمی بینم».

امام حسین(ع) بهنگام ورود به کربلا خطاب به اصحاب خود:

«مردم بنده دنیا هستند و دین همچون لقمه ای بر زبانهایشان است، مادامی که معیشت و زندگانی آنها وسعت و فراخی داشته باشد، آن را حفظ می کنند، ولی هنگامی که با ابتلائات امتحان شوند دینداران کم می شوند.».

امام حسین(ع) خطاب به سپاه عمر بن سعد:

مردم! این دنیا شما را فریب ندهد، که هر کس فریب خورد، ناکام خواهد شد و هرکس دچار افزون طلبی شود، بی بهره و نومید خواهد شد.».

قومی که خشنودی مخلوق را به غضب خالق برگزینند هرگز رستگار نخواهند شد».

فرمایشات امام خمینی(ره) در مورد ماه محرم

محرم ماهی است که عدالت درمقابل ظلم و حق در مقابل باطل قیام کرده و به اثبات رسانده است که در طول تاریخ، همیشه حق بر باطل پیروز شده است.

محرم ماهی است که به وسیله سیّد مجاهدان و مظلومان اسلام زنده شده و از توطئه عناصر فاسد و رژیم بنی امیه، که اسلام را تا لَبِ پرتگاه برده بودند، رهایی بخشید.

این خون سیدالشهدا است که خونهای همه ملتهای اسلامی را به جوش می آورد.

محرم ماه نهضت بزرگ سید شهیدان و سرور اولیای خداست، که با قیام خود در مقابل طاغوت، تعلیم سازندگی و کوبندگی به بشر داد، و ر اه فنای ظالم و شکستن ستمکار را به فدایی دادن و فدایی شدن دانست. و این خود سرلوحه تعلیمات اسلام است برای ملتها تا آخردهر.

با حلول ماه محرم، ماه حماسه و شجاعت و فداکاری آغاز شد. ماهی که خون بر شمشیر پیروز شد.

ماه محرم... ماهی که شکست ابرقدرتها را در مقابل کلمه حق به ثبت رساند. ماهی که امام مسلمین، راه مبارزه با ستمکاران تاریخ را به ما آموخت.

شهادت حضرت سیدالشهداء مکتب را زنده کرد.

زنده نگه داشتن عاشورا، یک مسأله بسیار مهم سیاسی ـ عبادی است.

انقلاب اسلامی ایران پرتویی از عاشورا و انقلاب عظیم الهی آن است.

کربلا را زنده نگه دارید و نام مبارک حضرت سیدالشهدا را زنده نگه دارید، که با زنده بودن او اسلام زنده نگه داشته می شود.

ملت بزرگ ما باید خاطره عاشورا، با موازین اسلامی، هر چه شکوهمندتر حفظ نماید.

این محرم را زنده نگه دارید، ما هرچه داریم از این محرم است.

مجالس بزرگداشت سیّد مظلومان و سرور آزادگان، که مجالس غلبه سپاه عقل بر جهل، و عدل بر ظلم، و امانت بر خیانت، و حکومت اسلامی بر حکومت طاغوت است، هر چه باشکوهتر و فشرده تر برپا شود و بیرقهای خونین عاشورا به علامت حلول روز انتقام مظلوم از ظالم، هر چه بیشتر افراشته شود.

عاشورا روز عزای عمومی ملت مظلوم است، روز حماسه و تولّد جدید اسلام و مسلمانان است.

فداکاری سیدالشهداء(ع) است که اسلام را برای ما زنده نگه داشته است.

ماه محرم، ماه شکست قدرتهای یزیدی و حیله های شیطانی است.

شهادت سیّدمظلومان و هواخواهان قرآن در عاشورا ـ سرآغاز زندگی جاوید اسلام و حیات ابدی قرآن کریم بود.

سیّدالشهداء(ع) نهضت عظیم عاشورا را برپا نمود و با فداکاری و خون خود و عزیزان خود، اسلام و عدالت را نجات داد.

سیدالشهداء(ع) مذهب را بیمه کرد. با عمل خودش اسلام را بیمه کرد.

امام حسین(ع) خود و تمام فرزندان و اقربای خودش را فدا کرد و پس از شهادت او اسلام قویتر شد.

عاشورا را زنده نگه دارید، که با زنده نگه داشتن عاشورا کشور شما آسیب نخواهد دید.

----------------------------------------------------

پیامهایی در ارتباط با ماه محرم

جانبازی

اینان قامت کشیده اند تا رسم جانبازی و ایثار و شهادت در راه عقیده رابرای همه تاریخ به نمایش گذارند و پیکرهای خونین شان را سند رسوائی باطل و باطل گویان تاریخ قرار دهند. و حسین(ع) نیز، عاقبت حماسه می آفریند و جاویدنامه شهادت را در سرزمین تف با خون خویش مهر می کند و با قطره قطره خون خویش و خون گلوی علی اصغر 6 ماهه اش، سرود فتح را بر ذره ذره خاک می نگارد، تا برای همگان و در همه تاریخ بماند و رسم طریقت و درس فضیلت آموزد.

فریاد حسینیان

آری حسینیان همگی در شطِ سرخ شهادت تن شستند. و در بستر خونبار ایثار و شهامت آرمیدند. تا برای همیشه، در گوش خفتگان خاک فریاد کشند و نشستگان تاریخ را نهیب بیداری زنند.

رضای الهی

آخرین کلام امام حسین(ع) در گودی قتلگاه این است که: «اِلهی رِضا برضاک و تسلیما لِاَمْرِک» یعنی: خدایا با تمام این سختیها و مصیبتها راضیم به رضای تو و تسلیم امر تو هستم. و تاریخ هرگز چنین فداکاری را به یاد نداشته است که فردی اینگونه با تمام هستی پا به میدان بگذارد و همه چیز خود را برای رضای خدا و حفظ دین پیامبر از دست بد هد.

پرچم امامت

61 سال از هجرت پیامبر(ص) می گذرد و اینک حسین(ع)، هم او که در مهبط وحیِ جبرائیل و در دامن پاک پیامبر، پرورش یافته است، پرچمِ امامت را در راستای رسالت ابراهیم خلیل اللّه(ع) و محمد رسول اللّه(ص) بر دوش گرفته است تا کاروان بشریت را تا دروازه های نور، راه بنماید و کشتی نجات انسان را در شط سرخ شهادت، به پیش راند.

حماسه ای پرشکوه

آنک... مشیّت رب الارباب بر این شد که رزمی سرخین بر پا شود، نور و ظلمت در مصاف شوند و حق و باطل به پیکار برخیزند تا حماسه ای پرشکوه تحقق یابد و آوازه اش در همیشه تاریخ بماند،

عزاداری

سالهای سال است که شیعیان در سراسر جهان در ماه محرم، با صدای زنجیر و سنج با چشمان اشکبار، با روضه و ندبه، خاطره شهادت امام حسین(ع) و یاران او را زنده نگاه می دارند. گویی غم سنگینی که در ماه محرم قلبها را می فشرد، جدای از تقویم و زمانه، در جان انسانها مایه و ریشه دارد.

آزادگی

از مهمترین درسهای نهضت کربلا و از الفبای نخستین فرهنگ عاشورا، آزادگی و حریت و تن به ظلم ندادن و اسیر ذلّت نشدن است، حسین(ع) فرمود، مرگ با عزت بهتر از زندگی با ذلت است. و در نبرد عاشورا نیز در حمله هایی که به صفوف دشمن می کرد رَجز می خواند و می فرمود:

مرگ بهتر از ننگ است و ننگ بهتر از دوزخ است.

ایثار

از بارزترین مفاهیم و درسهای عاشوار «ایثار» است. ایثار یعنی فداکاری و دیگری را برخود مقدم داشتن و جان و مال خود را فدای چیزی برتر از خویشتن کردن. در کربلا فدا کردن جان در راه دین دیده می شود.

-------------------------------------------------

عاشورا و امر به معروف و نهی از منکر

در فرهنگ عاشورا، حاکمیت ظلم یزیدی بزرگترین منکر اجتماعی است و مبارزه برای حاکم ساختن حق و قطع سلطه ستم معروفی عظیم است. امر به معروف و نهی از منکر، از بهترین فلسفه های حماسه خونین کربلاست.

عزاداری

بر پاداشتن مراسمی به یاد سیدالشهداء(ع) در ایام مختلف، بویژه دهه محرّم و روز عاشورا مورد تشویق بسیار اولیاء دین است و خود معصومین در راه اقامه عزای حسینی می کوشیدند. زیرا عزاداری بصورت گریه، برپاییِ مجالس ذکر، سرودن مرثیه،... احیاء خط ائمه و تبیین مظلومیت آنان است.

عطش

تشنگی از بارزترین جلوه های سوز و غم در حادثه کربلاست. سیدالشهداء، عباس، علی اکبر، علی اصغر و دیگران، همه لب تشنه و عطشان روز عاشورا جان سپردند. در کربلا، عطش بیداد می کرد و مشکها خالی، لبها خشک، جگرها سوخته، هوا گرم، راه فرات بسته و صدای العطش بلند بود.

نماز

آنچه به جهاد، ارزش می دهد آمیختگی آن با نماز است. عاشورا تلاقی عرفان و حماسه بود و نهضت کربلا برای احیای سنتهای دینی و فرایض الهی از جمله نماز بود. شیعه او نیز باید اهل نماز و خشوع باشد و از دینداری تنها عزاداری را نشناسد. حتی معتقدان و امیدواران به شفاعت حسین(ع) نیز باید اهل نماز باشند. چون شفاعت به بی نمازان نخواهد رسید.
گلبرگ > فرودین 1379، شماره 1