فدویان امام حسین علیه السلام بجنورد

راز زيـارت كربلا ۲

ازبیانات زعیم عالیقدرجهان تشیع، ،آیت الله العظمی سید صادق حسینی شیرازی

روز قيامت روز رستگارى زائر امام حسين عليه السلام

 سؤال هشتم: رابطه ى زيارت امام حسين عليه السلام و روز قيامت، براى زائر آن حضرت چيست؟
آثار و فوايد بسيارى براى زائران سيدالشهدا عليه السلام در روز قيامت بيان شده است كه براى نمونه روايتى از امام محمد باقر عليه السلام نقل مى كنم:
عن زرارة قال: قُلتُ لِأَبي جَعْفَرٍ عليه السلام ما تَقولُ فيمَنْ زارَ أباكَ عَلى خَوْفٍ؟ قالَ عليه السلام: يُؤمِنُهُ اللّه يَوْمَ الْفَزعِ الأكْبَرِ وَ تَلَقّاهُ الْملائكةُ بِالْبشارَةِ وَيُقالُ لَهُ لاتَخَفْ وَلا تَحْزَنْ هذا يَوْمُكَ الّذي فيهِ فَوْزُكَ[18].
زراره مـى گـويد روزى به امام باقر عليه السلام عـرض كـردم: دربـاره كسى كـه با ترس و هـراس، جدّ شما را زيارت كند چـه مـى فـرمـاييد؟ حضرت فرمودند: در روزى كه روزِ هراس هولناك [روز قيامت] است، حق تعالى او را امان مى دهد و فرشتگان به وى بشارت داده مى گويند: مترس و محزون مباش، امروز همان روزى است كه در آن رستگار مى شوى.
 

:: زائر تشنه، غصه دار، محزون و گناهكار

 سؤال نهم: بر ما مسلّم است كه امام حسين عليه السلام با لب تشنه، دلى غمبار و اندوهناك و در نهايت مظلوميت به شهادت رسيدند. سؤال اينجاست كه آيا تفاوتى ميان زائرى كه با حالت تشنگى به زيارت آن حضرت مى رود و اتفاقا با كوله بارى از گناه و غم و اندوه بر آن حضرت وارد مى شود با ساير زائران هست؟
پاسخ را با روايتى از امام باقر عليه السلام عرض مى كنم:
عن محمد بن مسلم، عن أبي جعفر عليه السلام قال: إنَّ الْحسينَ صاحِبَ كَرْبَلاءَ قُتِلَ مَظْلوما مَكْروبا عَطْشانا لَهْفانا وَحَقٌّ عَلى اللّه ـ عَزّوجلَّ ـ أَنْ لايَأتِيَه لَهْفانٌ وَلا مَكْروبٌ ولا مُذْنبٌ وَلا مَغْمومٌ وَلا عَطْشانٌ وَلا ذُو عاهَةٍ ثُمَّ دَعا عِنْدَهُ وَتَقَرّبَ بِالْحسينِ عليه السلام إلى اللّه ـ عَزَّوجَلَّ ـ إلاّ نَفَّسَ اللّه كُرْبتَهُ وَأعطاهُ مَسْأَلتَهُ وَغَفَرَ ذُنوبَهُ وَمَدَّ فِي عُمْرِهِ وَبَسَطَ في رِزْقِه. فَاعْتَبِرُوا يا أولِي الأبْصارِ[19].
حضرت امام محمد باقر عليه السلام مى فرمايند: امام حسين عليه السلام همو كه در كربلاست در حالى كه مظلوم و اندوهگين و تشنه و غصه دار بود، شهيد شد، و غصه دار و اندوهگين و گناهكار و تشنه و بيمارى به زيارت آن حضرت نيايد و دعا نكند و به واسطه ى آن حضرت به خدا تقرب نجويد، مگر اينكه بر خداست كه حزن و اندوه او را برطرف ساخته و نياز و خواسته اش را عطا نمايد و گناهش را بيامرزد و عمرش را طولانى كند و رزق و روزى اش را وسعت دهد؛ پس اى بصيرتمندان عبرت بگيريد.
 

:: پيامبر صلى الله عليه و آله فريادرس زائر است!

 سؤال دهم: آيا پيامبر صلى الله عليه و آله در روز قيامت رفتار و برخورد خاصى با زائر امام حسين عليه السلام انجام مى دهند؟
آرى، حداقل كارى كه مى كنند به زيارتِ زائر مى روند و او را محترم مى دارند.
عن المعلى بن أبي شهاب، قال: قال الحسين لرسول اللّه صلى الله عليه و آله: يا أبتَاهُ مالِمَنْ زاركَ؟ فَقالَ رسُولُ اللّه صلى الله عليه و آله: مَنْ زارَني حَيّا أوْ مَيِّتا أوْ زارَ أباكَ أوْ زارَ أخاكَ أوْ زاركَ كان حَقّا عَلَيّ أنْ أزُورَهُ يَوْمَ الْقيامَةِ وَأُخَلِّصَهُ مِنْ ذُنوبِهِ[20].
حضرت امام حسين عليه السلام از جدّ بزرگوارشان حضرت رسول اكرم صلى الله عليه و آله سؤال نمودند: خداى سبحان به كسى كه شما را زيارت كند چه چيزى عطا مى كند؟ پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله فرمودند: كسى كه مرا در زمان حضور و زندگانى، و يا پس از حياتم زيارت كند، يا پدر يا برادر يا خود شما را زيارت كند، من بر خود واجب مى دانم كه روز قيامت او را زيارت و ملاقات كرده و از گناهانش رهايى اش بخشم.
 

:: حضرت زهرا عليهاالسلام و زائر امام حسين عليه السلام

 سؤال يازدهم: با توجه به محبتى كه حضرت زهرا عليهاالسلام به امام حسين عليه السلام داشته اند و بر اساس روايات پاره تن شان بوده و به ايشان شديدا مهر مى ورزيده اند، با زائر فرزندشان در روز قيامت چه رفتارى دارند؟
بر اساس روايات موجود حضرت زهرا عليهاالسلام در كربلا حاضر مى شوند و براى آمـرزش گـناهـان زائـران امام حسين عليه السلام از خداى متعال طلب مغفرت مى نمايند.
عن داود بن كثير، عن أبي عبداللّه عليه السلام قال: إنّ فاطِمَةَ بِنْتَ مُحمّدٍ صلى الله عليه و آله تَحْضُرُ لِزُوّارِ قَبْرِ ابْنِهَا الْحُسَينِ عليه السلام فَتَسْتَغْفِرُ لَهُمْ ذُنوبَهُمْ[21].
امام صادق عليه السلام مى فرمايند: بى ترديد حضرت فاطمه عليهاالسلام دختر پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نزد زائران قبر فرزندش حسين عليه السلام حاضر مى شود و براى گناهان ايشان طلب مغفرت مى كند.
 

:: خداوند از زائر امام حسين عليه السلام راضى است

 سؤال دوازدهم: شنيده ايم كه خرج كردن در راه سفر حج مطلوب است، آيا درباره سفر زيارت امام حسين عليه السلام نيز اين گونه است؟
بله، اين تفاوت را خداى متعال قرار داده است.
عن ابن سنان قال:قلت لأبي عبداللّه عليه السلام: جُعِلْتُ فِداكَ؛ إِنَّ أَباكَ كانَ يَقولُ في الْحَجِّ يُحْسَبُ لَهُ بِكُلِّ دِرهَمٍ أنْفَقَهُ ألْفُ دِرْهَمٍ، فَما لِمَنْ يُنْفِقُ في الْمَسيرِ إلى أبيكَ الْحسينِ عليه السلام؟ فَقالَ عليه السلام: يَابْنَ سَنانٍ، يُحْسَبُ لَهُ بِالدِّرْهَم ألْفٌ و ألْفٌ حَتّى عَدَّ عَشْرَةً وَيُرْفَعُ لَهُ مِنَ الدّرَجاتِ مِثْلُها وَرِضَى اللّه خَيْرٌ لَهُ وَدُعاءُ مُحمّدٍ صلى الله عليه و آله وَدُعاءُ أميرِالْمؤمِنينَ وَالأئمَّةِ خَيْرٌ لَهُ[22].
ابن سنان مى گويد به محضر امام صادق عليه السلام عرض كردم: جانم به فداى شما، پدر گرامى شما درباره سفر حج مى فرمودند: در مقابل هر درهمى كه حجگزار خرج مى كند هزار درهم برايش منظور مى شود. حال بفرماييد كسى كه در راه زيارت جد شما، حضرت سيّدالشهدا عليه السلام انفاق مى كند چه پاداشى برايش محاسبه مى شود؟ حضرت فرمودند: اى ابن سنان! در برابر هر درهمى كه زائر خرج مى كند هزار و هزار و... ـ ده مرتبه كلمه هزار را شمردند ـ منظور مى گردد و به همين مقدار درجه اش را بالا مى برند و البته خشنودى حق تعالى از او و نيز دعاى حضرت محمّد صلى الله عليه و آله و امـيـرالـمـؤمنين و حـضرات اهـل بـيـت عليهم السلام بـراى او بـهتر از آن مى باشد.
 

:: كمترين پاداش زيارت

درباره زائر حضرت سيدالشهدا عليه السلام در روايت آمده است كه خود خداى سبحان محافظ و نگهدارنده اوست.
عن عبداللّه بن هلال، عن أبي عبداللّه عليه السلام قال: قلت له: جُعِلْتُ فِداكَ ما أَدْنى ما لِزائرِ قَبْرِ الْحسينِ عليه السلام؟ فَقالَ عليه السلام لي: يا عَبْدَاللّه إنَّ أَدْنى مايَكونُ لَهُ أَنَّ اللّه يَحْفَظُهُ في نَفْسِهِ وَأهْلِهِ حَتّى يَردَّه إِلى أَهْلِهِ فإذا كانَ يَوْمُ الْقيامَةِ كانَ اللّه الْحافِظَ لَهُ[23].
عبداللّه بن هلال مى گويد: به حضرت امام صادق عليه السلام عرض كردم: جانم فدايت، كمترين اجر و ثوابى كه براى زائر امام حسين عليه السلام قرار داده شده، چيست؟ حضرت فرمودند: اى عبداللّه، كمترين پاداشى كه براى او در نظر گرفته مى شود آن است كه خداى متعال خود او و خانواده اش را حفظ مى كند تا زمانى كه نزد خويشاوندانش باز گردد، و نيز هنگامى كه روز قيامت شد، خداى متعال حافظ و نگهدارنده او خواهد بود.
 

:: زائر امام حسين عليه السلام و آتش جهنّم

همچنين ملائكه ى الهى به زائر امام حسين عليه السلام مى گويند: به خدا قسم آتش جهنم را هرگز به چشم نخواهى ديد.
عن علي بن ميمون الصائغ، عن أبي عبداللّه عليه السلام قال: يا عَليُ؛ زُرِ الْحسينَ وَلا تَدَعْهُ. قالَ: قُلْتُ ما لِمَنْ أتاهُ مِنَ الثَّوابِ؟ قالَ عليه السلام: مَنْ أتاهُ ماشِيا كَتَبَ اللّه بِكُلِّ خُطْوَةٍ، حَسَنةً وَمَحى عَنْهُ سَيِّئَةً وَرَفَعَ لَهُ دَرَجَةً؛ فَإذا أَتاهُ وَكّلَ اللّه بِهِ مَلَكيْنِ يَكْتُبانِ ماخَرَجَ مِنْ فيه مِنْ خَيْرٍ وَلا يَكْتُبانِ ما يَخْرُجُ مِنْ فِيهِ مِنْ شَرٍّ وَلا غَيْرَ ذلِك فَإذا انْصَرَفَ وَدَّعُوهُ وَقالوا: ياوَليَّ اللّه مَغْفورا لَكَ؛ أنْتَ مِنْ حِزْبِ اللّه وَ حِزْبِ رَسُولِ اللّه وَحِزْبِ أهْلِ بَيْتِ رَسُولِهِ وَاللّه لاتَرى النّارَ بِعَيْنِكَ أبَدا وَلا تَراكَ وَلا تَطْعَمُكَ أبَدا[24].
حضرت امام صادق عليه السلام به على بن ميمون فرمودند: اى على، مرقد امام حسين عليه السلام را زيارت كن و هرگز آن را ترك مكن. عرض كردم: ثواب كسى كه آن حضرت را زيارت كند، چيست؟ حضرت فرمودند: كسى كه آن حضرت را پياده زيارت كند، خداى متعال براى هرقدمى كه بر مى دارد يك حسنه برايش مى نويسد و يك گناه از او محو مى فرمايد و مرتبه اش را يك درجه بالا مى برد؛ و وقتى به زيارت مشرّف شد، حق تعالى دو فرشته بر او مى گمارد تا هر خير را كه از دهان او خارج مى شود بنويسيد و هر شرى را محو كند، و هنگام بازگشت آن دو فرشته با او وداع مى كنند و به او مى گويند: اى ولىّ خدا، گناهانت آمرزيده شد و تو در شمار افراد حزب اللّه و حزب رسول اللّه و اهل بيت عليهم السلام مى باشى. به خدا قسم هرگز چشمت به آتش جهنم نمى افـتد و آتـش نيز تو را هـرگز نخواهد ديد و طعمه خود نخواهد ساخت.
آرى، به راستى كه در كربلا فرشتگان الهى جملاتى به زائر امام حسين عليه السلام مى گويند كه اگر آنها را مى شنيد، تا آخرين لحظه ى عمر خود از صحن و سراى آن حضرت خارج نمى شد كه يكى از اين موارد را بازگو مى كنيم:
عن جابر الجعفي قال: قال أبو عبداللّه عليه السلام في حديث طويل: ...فَإذَا انْقَلبْتَ مِنْ عِنْدِ قَبْرِ الْحسينِ عليه السلام ناداكَ مُنادٍ لَوْ سَمِعْتَ مَقالَتَهُ لأقَمْتَ عُمْرَكَ عِنْدَ قَبْرِ الْحسينِ عليه السلام، وَ هوَ يَقولُ: طُوبى لَكَ أيّها الْعَبْدُ، قَدْ غَنِمْتَ وَسَلِمْتَ، قَدْ غُفِرَ لَكَ ما سَلَفَ، فَاسْتَأنِفِ الْعَمَلَ ـ وذَكَرَ الحَدِيثَ بِطُولِه ـ[25].
جابر جعفى مى گويد: روزى حضرت امام جعفر صادق عليه السلام در ضمن حديثى طولانى فرمودند: هنگامى كه از زيارت مرقد مطهر حضرت ابا عبداللّه الحسين عليه السلام باز گشتى، منادى تو را مى خواند كه اگر صدا و گفتارش را مى شنيدى، حاضر بودى تمام عمر خود را نزد آن قبر مطهر بمانى. آن منادى مى گويد: اى بنده خوشا به حال تو كه غنيمت بزرگى بردى و سالم برگشتى: تمام گناهان گذشته ات پاك شدند؛ لذا كار خود را از اول شروع كن....
 

:: مباهات خداى سبحان

 سؤال سيزدهم: در اين دو روايت، يكى فرمايش امام معصوم و ديگرى نداى فرشته بود كه خطاب به زائر امام حسين عليه السلام مطالبى فرموده اند. آيا خود خداى سبحان نيز درباره زائر امام حسين عليه السلام فرمايشى مى فرمايد؟
خداى متعال بالاترين درجه ها را به زائر مرقد سيّدالشهدا عليه السلام اعطا مى نمايد، تا جايى كه خداى متعال به زائر امام حسين عليه السلام افتخار مى كند و نزد اولياء و انبياء و خوبان درگاه حق تعالى مايه ى مباهات و فخر خداى متعال است. در اين روايت دقت بفرماييد و ببينيد كه زائر حضرت سيّدالشهدا عليه السلام چه شأن و منزلت بالا و والايى دارد:
عن ذريح المحاربي قال: قُلْتُ لأبي عبداللّه عليه السلام ما ألقى مِنْ قَوْمي وَ مِنْ بني إذا أنا أخْبَرْتُهمْ بِما في إتْيانِ قَبْرِ الْحسين عليه السلام مِنَ الْخَيْرِ، إنّهمْ يُكَذّبوني وَيَقولونَ إنّكَ تَكْذِبُ عَلى جَعْفَرِ بْنِ محمّدٍ عليهماالسلام . قالَ عليه السلام: يا ذريحُ؛ دَعِ النّاسَ يَذْهَبُونَ حَيْثُ شاؤُوا، وَاللّه إنَّ اللّه لَيُباهي بِزائرِ الْحُسينِ عليه السلام، وَالْوافِدُ يَفِدُهُ الْملائِكَةُ الْمُقَرّبُونَ وَ حَمَلةُ عَرْشِهِ حَتّى أَنَّهُ لَيَقولُ لَهُمْ: أما تَرَوْنَ زُوّارَ قَبْرِ الْحسينِ أتَوْهُ شَوْقا إلَيْهِ وَ إلى فاطِمَةَ بِنْتِ رَسُولِ اللّه، أما وَعِزّتي وَجَلالي وَعَظِمَتي لأَوْجَبَنَّ لَهُمْ كَرامَتي وَلأُدْخِلَنّهُمْ جَنَّتيَ الّتي أعْدَدْتُها لأوْلِيائي وَلأنْبيائي وَرُسُلي. يا مَلائكَتي؛ هؤلاءِ زُوّارُ الْحسينِ حَبيبُ محمّدٍ رَسولي، وَمحمّدٌ حَبيبي وَمَنْ أَحَبَّني أحَبَّ حَبيبي، وَمَنْ أَحَبَّ حَبيبي أَحَبَّ مَنْ يُحِبُّهُ، وَمَنْ أَبْغَضَ حَبيبي أبْغَضَني وَمَنْ أبْغَضَني كانَ حَقّا عَليّ أنْ أُعَذِّبَهُ بِأشَدِّ عَذابي وَ أُحَرِّقَهُ بِحَرِّ ناري وَأَجْعَلُ جَهَنَّمَ مَسْكَنهُ وَ مَأواهُ وَأعَذِّبَهُ عَذابا لا أعَذِّبَهُ أحَدا مِنَ الْعالَمينَ[26].
ذريح محاربى مى گويد: روزى به حضرت امام صادق عليه السلام عرض كردم: هرگاه خويشاوندان و فرزندانم را ملاقات مى كنم برايشان از پاداش و ثوابى كه در زيارت قبر حضرت امام حسين عليه السلام هست، مى گويم، اما مرا تكذيب كرده و مى گويند: چنين نيست؛ تو از قول حضرت جعفر بن محمد عليهماالسلام به دروغ سخنانى نقل مى كنى و اين حرف ها را از خودت مى گويى. حضرت فرمودند: اى ذريح، مردم را رها كن هر جا كه مى خواهند بروند؛ به خدا قسم حق تعالى به زائران امام حسين عليه السلام مباهات مى كند و افتخار مى نمايد، و مسافر و زائر كربلا را فرشتگانِ مقرّب خدا و حاملان عرشْ راهبرى مى كنند تا جايى كه حق تعالى به فرشتگان مى فرمايد: آيا زوّار حسين بن على عليهماالسلام را مى بينيد كه از روى شوق و محبّت به آن حضرت و نيز به سبب علاقه به حضرت فاطمه عليهاالسلام دخت رسول اللّه صلى الله عليه و آله به زيارت آمده اند؟ به عزّت و جلال و عظمت خود سوگند، بر خود واجب مى كنم كه گرامى و مكرّمشان بدارم و آنها را حتما به بهشتى كه براى دوستانم و براى پيامبران و رسولان و فرستادگانم آماده كرده ام جاى دهم. اى فرشتگان من، ايشان زوّار قبر حسين، حبيب محمد، رسول من بوده و محمد صلى الله عليه و آله حبيب من است و كسى كه مرا دوست داشته باشد حبيب مرا نيز دوست مى دارد، و كسى كه حبيب مرا دوست داشته باشد، دوستدار حبيبم را نيز دوست مى دارد، و كسى كه نسبت به حبيب من بغض و كينه دارد به من نيز بغض مى ورزد، و كسى كه به من بغض بورزد بر من واجب است كه به سختى عذابش كنم و او را در آتش دوزخم و در جهنم جاى دهم و وى را چنان عذابى كنم كه احدى را آن طور عذاب نكرده باشم.
 

:: با شهداى كربلا شريك باش

 سؤال چهاردهم: اين جمله در زيارت امام حسين عليه السلام هست: «يا لَيْتَني كُنْتُ مَعَكَ فَأفُوزَ فَوْزا عَظيما»[27]. معمولاً از ذاكرين و مداحان امام حسين عليه السلام نيز شبيه اين جمله را مى شنويم: «يا لَيْتَني كُنْتُ مَعَهُمْ فَأفُوزَ فَوْزا عَظيما» سؤال اين است كه بر زبان آوردن اين جمله چه تأثيرى مى گذارد و آيا در روايات ما در اين باره دستورالعملى وجود دارد؟
قطعا اين تعابير بر روحيه انسان اثر مثبت مى گذارد و روح ولايتمدارى را مى افزايد و مايه رقّت قلب مى شود، چنان كه در حديث بر آن تأكيد شده است:
عن الرّيّان بن شبيب، عن الرّضا عليه السلام (في حديث) أنه قال له: يابْنَ شَبيبٍ؛ إنْ سَرَّكَ أنْ تَلْقَى اللّه وَلا ذَنْبَ عَلَيْكَ فَزُرِ الْحسينَ. يابْنَ شَبيبٍ؛ إنْ سَرَّكَ أنْ تَسْكُنَ الْغُرَفَ الْمَبنِيَّةَ فِي الْجَنّةِ مَعَ النّبي صلى الله عليه و آله فَالْعَنْ قَتَلَةَ الْحسينِ. يابْنَ شَبيب؛ إنْ سَرَّكَ أنْ يَكونَ لَكَ مِنَ الثَّوابِ مِثْلَ ما لِمَنِ اسْتُشْهِدَ مَعَ الْحسينِ عليه السلام فَقُلْ مَـتـى ذَكَرْتَهُمْ: «يـا لَيْتَني كُنْتُ مَعَهُمْ فَأفُوزَ فَوْزا عَظيما[28].
حضرت امام على بن موسى الرضا عليهماالسلام به ريّان بن شبيب فرمودند: اى پسر شبيب، اگر مى خواهى در روز قيامت خدا را در حالى ملاقات كنى كه هيچ گناهى به گردنت نمانده باشد، امام حسين عليه السلام را زيارت كن. اى پسر شبيب، اگر دوست دارى كه در خانه هاى بهشتى و در نزد پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله جاى بگيرى، قاتلان سيّدالشهدا عليه السلام را لعنت كن. اى پسر شبيب، اگر دوست دارى در ثواب و پاداش كسانى كه در كربلا با امام حسين عليه السلام به شهادت رسيده اند شريك باشى، هرگاه ايشان را ياد نمودى بگو: «يا لَيْتَني كُنْتُ مَعَهُمْ فَأفُوزَ فَوْزا عَظيما» [= كاش با آنها مى بودم تا به پيروزى و رستگارى عظيمى دست مى يافتم].
چنان كه مى بينيد، گفتن اين تعبير نورانى پاداش و اجر اخروى به دنبال دارد، زيرا بر اساس آن، انسان آرزوى قلبى اش را اعلام مى كند و مى گويد كه اى كاش من هم در كربلا مى بودم و در ركابتان به شهادت مى رسيدم. در روايت ديگرى باز هم از اين آرزومندى سخن به ميان مى آيد اما از زاويه اى ديگر.
 

:: حسرت جانكاهِ روزِ قيامت

عن عبداللّه الطّحّان، عن أبي عبداللّه عليه السلام قال: سمعته وهو يقول: ما مِنْ أحَدٍ يَوْمَ الْقيامَةِ إلاّ وَ هُوَ يَتَمَنّى أنّهُ مِنْ زُوّارِ الْحسينِ، لِما يَرى مِمّا يُصْنَعُ بِزُوّارِ الْحسينِ عليه السلام مِنْ كَرامَتِهِمْ عَلى اللّه تَعالى[29].
امام صادق عليه السلام مى فرمايند: در روز قيامت كسى نيست مگر اينكه آرزو مى كند كه اى كاش من هم از شمار زوّار سيّدالشهدا عليه السلام مى بودم، زيرا مى بيند كه خداوند با زائران قبر امام حسين عليه السلام چه مى كند و ايشان تا چه اندازه نزد خدا شأن و كرامت دارند.
 

:: زيارت و طول عمر

 سؤال پانزدهم: برخى متديّنين گاهى به دوستان خود چنين جمله اى را مى گويند: «اگر به جاى فلان كار آمده بودى جلسه ى روضه ى امام حسين عليه السلام، از عمر تو حساب نمى شد» آيا اين جمله وتعبير ريشه ى روايى دارد؟
بله، درباره زائر امام حسين عليه السلام در نص روايات چنين تعبيرى اشاره شده است:
عن محمّد بن مسلم قال: سمعت أبا جعفر و جعفر بن محمّد عليهماالسلام يقولان: إنّ اللّه عَوَّضَ الْحسينَ عليه السلام مِنْ قَتْلِهِ أَنَّ الإمامَةَ مِنْ ذُرّيّتِهِ وَالشِّفاءَ في تُربَتِهِ، وَإجابَةَ الدّعاءِ عِنْدَ قَبْرِهِ، وَ لا تُعَدُّ أيّامُ زائريهِ جائيا وَراجِعا مِنْ عُمْرِهِ[30].
امام باقر و امام صادق عليهماالسلام مى فرمودند: بى ترديد خداى متعال در عوض شهادت امام حسين عليه السلام اراده نمود كه نسل امامت از ذرّيه ى ايشان و شفاى هر دردى در تربت ايشان و اجابت دعاها نزد قبر ايشان باشد و همچنين خداوند روزهاى زيارت زائر امام حسين عليه السلام را از همان لحظه ى شروع حركت تا بازگشتِ به منزل، از ايام عمر او به حساب نمى آورد.
 

:: قيامت و زائر امام حسين عليه السلام

 سؤال شانزدهم: جمله ى ديگرى نيز وجود دارد كه از آقايان ذاكرين و مداحان امام حسين عليه السلام زياد مى شنويم كه مُحب و دوستدار امام حسين عليه السلام در حسابرسى روز قيامت جلوتر از ديگران قرار دارد. آيا اين مطلب صحيح است؟
نه تنها جلوتر از ديگران مى باشد، بلكه روايات ما مى فرمايند كه زائر امام حسين عليه السلام جايگاهش در بهشت مشخص مى شود، از نعمتهاى بهشتى بهره مى برد و از بسيارى الطاف و عنايات ديگر، در حالى كه سايرين هنوز مشغول حسابرسى اعمالشان مى باشند. از روايات فراوانى كه دالّ بر اين مطلب اند، به اين روايت اشاره مى كنم:
عن أبي بصير قال سمعت أبا عبداللّه أو أبا جعفر عليهماالسلام، يقول: مَنْ أَحَبَّ أنْ يَكونَ مَسْكَنُهُ الْجَنَّةَ وَ مَأواهُ الْجَنَّةَ فَلا يَدَعْ زيارَةَ الْمظلومِ. قُلْتُ: مَنْ هُوَ؟ قالَ عليه السلام: الحسينُ بْنُ عَليٍ صاحِبُ كَرْبَلاءَ. مَنْ أتاهُ شَوْقا إلَيْهِ وَ حُبّا لِرَسُولِ اللّه، وَحُبّا لِفاطِمَةَ وَحُبّا لأَميرالْمؤمنينَ، أقْعَدَهُ اللّه عَلى مَوائِدِ الْجَنّةِ يَأكُلُ مَعَهُمْ وَالنّاسُ في الْحِسابِ[31].
أبا بصير مى گويد كه از امام باقر يا امام صادق عليهماالسلام شنيدم كه فرمودند: كسى كه دوست دارد جايگاه و منزلش بهشت باشد، زيارت مظلوم را ترك نكند. عرض كردم: مظلوم كيست؟ حضرت فرمودند: مظلوم، حسين بن على عليه السلام است كه صاحبِ حادثه كربلاست. هركه به سبب ارادت و شوق به آن حضرت و محبّت به رسول خدا صلى الله عليه و آله و فاطمه زهرا عليهاالسلام و مهرورزىِ به اميرالمؤمنين عليه السلام حضرتش را زيارت كند خدا او را بر سر سفره هاى بهشتى مى نشاند به گونه اى كه با آن سروران هم غذا مى شود در حالى كه مردم در حسابرسى مى باشند.
 

:: آمرزش گناهان

 سؤال هفدهم: آيا اين مطلب صحيح است كه گناهان زائر امام حسين عليه السلام بخشيده مى شود؟
البته اين مطلب در روايات به طور مطلق بيان نشده و هميشه در روايات با ذكر قيدى اين مطلب را مى فرمايند.
عن الحسين بن محمد القمي قال: قال أبوالحسن موسى بن جعفر عليهماالسلام: أدْنى ما يثابُ بِهِ زائرُ الْحسينِ عليه السلام بِشَطِّ الْفُراتِ إذا عَرَفَ حَقَّهُ وَحُرْمَتَهُ وَ ولايَتَهُ أنْ يُغْفَرَ لَهُ ما تَقَدّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ ما تَأخّرَ[32].
حضرت ابالحسن موسى بن جعفر عليهماالسلام فرمودند: كمترين ثوابى كه به زائر امام حسين عليه السلام در كنار شطّ فرات، مى دهند، به شرط آنكه عارفِ به حقّ و حرمت و ولايت آن جناب باشد، آن است كه گناهان گذشته و آينده اش را حق تعالى مى آمرزد.
چنان كه در اين روايت ديديم، معرفت و شناختن شأن و حقانيّت امام، از شروط اساسىِ پاداش زيارت است. در اين باره روايت ديگرى را ذكر مى كنم:
عن فائد الحنّاط قال: سمعت أبا عبداللّه عليه السلام يقول: مَنْ زارَ الْحسينَ عليه السلام عارِفا بِحَقّهِ يَأتَمُّ بِهِ غَفَرَ اللّه لَهُ ما تَقَدّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ ما تَأخّرَ[33].
حضرت امام صادق عليه السلام فرمودند: هر كه امام حسين عليه السلام را زيارت كند در حالى كه به حقّ ايشان عارف و داراى شناخت بوده باشد و از آن حضرت پيروى و اطاعت كند، خداى متعال گناهان گذشته و آينده اش را مى بخشد.
عن فائد، عن عبدٍ صالح عليه السلام قال: دَخلت عليه فقلت له عليه السلام: جُعِلْتُ فِداكَ، إنَّ الْحسينَ عليه السلام قَدْ زارَهُ النّاسُ مَنْ يَعْرِفُ هذا الأمْرَ وَ مَنْ يُنْكِرُهُ، وَرَكَبَتْ إليْهِ النِّساءُ، وَ وَقَعَ حالُ الشُّهرةِ، وَقَد انْقَبَضْتُ مِنْه لِما رأيْتُ مِنَ الشُّهرَةِ. قال: فَمَكَثَ عليه السلام مَلِيّا لايُجيبُني، ثُمّ أقْبَلَ عَلَيّ فَقالَ: يا عِراقيُّ! إنْ شَهَرُوا أنْفُسَهمْ فَلا تَشْهَرْ أنْتَ نَفْسَكَ فَوَ اللّه ما أتى الْحسينَ عليه السلام آتٍ عارِفا بِحَقِّهِ إلاّ غَفَرَ اللّه لَهُ ما تَقَدّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ ما تَأخّرَ[34].
فائد مى گويد بر حضرت امام موسى بن جعفر عليهماالسلام وارد شده، سلام كردم و به محضر ايشان عرض كردم: جانم فدايتان، همه كس حضرت امام حسين عليه السلام را زيارت مى كنند، چه كسانى كه به اين امر [ولايت اهل بيت عليهم السلام] شناخت دارند و چه منكران و مخالفانِ آن؛ حتى زنان نيز سوار بر مركب شده و به زيارت آن حضرت مى روند و اين زيارت ها در حالى انجام مى شود كه زوّارْ مشهور و معروف شده اند [و همه مى دانند] كه از دوستان اين خاندان هستند و من چون اين شهرت را در خارج احساس كردم، از رفتن به زيارت خوددارى مى كنم. وظيفه من در اين موضوع چيست؟ [راوى مى گويد كه امام عليه السلام مكث طولانى نمودند و در پاسخ گفتن درنگ كردند. سپس به من روى نمودند و فرمودند:] اى عراقى، اگر آنها خود را آشكار و مشهور نمودند تو خود را مشهور نساز. به خدا قسم، هيچ كسى به زيارت امام حسين عليه السلام نمى رود، در حالى كه به حق آن حضرت عارف و داراى شناخت باشد، مگر آنكه حق تعالى گناهان گذشته و آينده اش را مى آمرزد.
بنابراين داشتن معرفت از شروط اساسى پذيرش زيارت و بهره بردن از پاداش آن است.
ادامه دارد....................